Tussen verleden en toekomst

De kastanjeboom
16 mei, 2018
Volg en like mij
EMAIL
FACEBOOK
PINTEREST
Instagram

Het is alweer lang geleden dat ik een stukje heb geschreven. Ik had de laatste tijd weinig inspiratie, maar een rake opmerking van mijn zoon, bracht mij aan het nadenken.

“Mam, hou nou eens op om steeds maar weer terug te vallen op het verleden! Kijk naar de toekomst, geniet van je kinderen en kleinkinderen en wees blij en gelukkig dat het goed met ons gaat!”

Zo, die zat!! Ik brak, want inderdaad, wanneer ik naar mijn kleinkinderen kijk en zie hoe mijn kinderen ermee omgaan, dan denk ik vaak terug aan de tijd dat mijn zoons klein waren. Althans …. ik probeer mij dingen te herinneren, maar ik weet erg weinig van die tijd. Ik was te veel met mezelf bezig om mijn eigen leven een beetje op de rit te krijgen, waardoor veel langs mij heen is gegaan. Dat stemt mij vaak weemoedig, want ik voel me daardoor schuldig naar mijn kinderen toe, want ik had veel meer van de tijd dat ze klein waren kunnen genieten.

Maar …. mijn zoon had gelijk. Mijn beide kinderen doen het erg goed in het leven en ik ben reuze trots op ze. Ook geniet ik met volle teugen van de kleinkinderen, want die zijn om op te vreten. Als ik dan verhalen hoor van mensen om mij heen, hoeveel problemen er zijn tussen ouders en kinderen, dan heb ik helemaal niets te klagen. Als ik dan vol trots hun leventjes gadesla, dan kan ik nu denken: “Volgens mij heb ik het nog helemaal niet zo slecht gedaan!”.

Ik heb mij voorgenomen om dat voortaan voor ogen te houden. Ik weet dat ik nu wel lang genoeg mezelf tekort gedaan heb. Maar ja …. ik denk wel dat het deprogrammeren van mijn hersenpan een leven lang zal duren.

Volg en like mij
EMAIL
FACEBOOK
PINTEREST
Instagram

2 Comments

  1. Eppy schreef:

    Ja yvonne dat geldt voor iedereen.
    Je bent je hele leven bezig om je dingen af te vragen.
    Ik doe dat nu meer dan een jaar maar je krijgt nog steeds geen antwoord.
    We zijn met het onderzoek bezig mevr.
    Dan zeg ik maar jullie weten al lang genoeg waar de oorzaak ligt.
    Wie heeft daar recht op.
    Maar we moeten geduld hebben.
    Ik denk twee jaar na dato is er nog niets.
    Hoop doet vrezen.
    Gr en succes

    • Yvonne schreef:

      Hallo Eppy,
      Tja er zijn veel vragen over hoe en waarom, maar toch is het niet goed om altijd met het verleden bezig te zijn. Natuurlijk is het heel moeilijk om vooruit te kijken, maar het leven gaat door, hoe hard dat ook is.
      Ik wens jou ook sterkte met alles en zorg goed voor jezelf.
      Groetjes Yvonne

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *